Fırtına Gecesi

Penceremde kopar sert bir fırtına,

Deniz dalga dalga döver kıyıya.

Yıldızlara bakarım gecenin koynunda,

Rüzgâr tenime değince yanar içim

usul usul, dalga dalga.

Yağmur damlaları düşer yüzüme,

Dalga sesi karışır gece hüznüne.

O derin sesi severim dalgaların,

Fırtınalı gece ve sabahın serin rüzgârların.

Perdeleri çekerim akşam olunca,

Yalnız dolaşırım odada sessizce.

Şarkılar söylerim, müziğe bırakırım kendimi,

Bazen durur, dinlerim içimdeki sessizliği derince.

Düşlerime dalarım, kaybolurum kendi dünyamda,

İpek sabahlığım tenimde yavaşça dolaşır.

Üşürüm, battaniyeye sarılırım sonunda,

Geceyle baş başa, yalnızlıkla buluşur kalbim ağır.

Yorgun bedenim sessizce uykuya varır,

Gözlerim kapanır, karanlık sarar dört bir yanımı.

Ruhum fark etmeden süzülür rüyaların kollarına,

Bir gün daha sessizce sönüp gider,

Beni rüya diyarına taşır, dalga dalga.

Ekaterina Skar / Edebiyat Gazetesi / Mart 2026 / Sayı 38