Sophia Jamali Soufi Yazdı: Sığınak

Gözlerin

bilinmeyen bir iklim

güneş kendi doğuşunun

mahcubiyeti içinde …

Saçlarını tararsın

ve geceden bir fırtına

saçlarında

yitip gider

Parmaklarım

alnının üzerinde

kelebeklerin uçuşudur …

Orada

gülüşünün

yalnızlıkta

bir yarık açtığı yerde

adın

dudaklarımdaki

en sade zikir

Kal!

Seni

bir şafak ilahisi gibi

boğazıma

kanıma

canıma

yerleştirdim

Ve dünyanın

hücumundan

senin sığınağında

kendi sığınağımı

buldum …

Sophia Jamali Soufi / Edebiyat Gazetesi / Ekim 2026 / Sayı 45