İstanbul

Gün Başladı

Gün başladı, sabahın martı çığlıklarıyla,

Sokaklar sessiz, ilk adımlar düşer yollara.

İlk esnaf dükkan kapısını açar,

Çiçek kokusu sarar etrafı,

sanki bahar yeli eser usulca.

İlk arabalar yollardan geçer,

Kediler çıkar, yiyecek aramaya.

Gün Ortası

İnsanlar doldurur sokakları, telaş ve gürültüyle,

Vitrinler dolup taşar, satıcılar çağırır, müşteriler geçer.

Rengârenk bir kalabalık: çocuklar,

çingeneler, yabancılar…

Hayat akar, şehirde neşe ve uğultu.

Akşam

Camiden yükselir ezan,

Son vapur geçer Boğaz’dan.

Kıyıda kahvehaneler ışık saçar,

Sulara yansır parıltı, ruhu okşayan bir sessizlikle.

Âşıklar banklarda, gözlerde sevda,

Yaşlı bir kadın güller satar, her adımda bir masal gibi.

Gece

Sokaklar boşalır, sessizlik çöker her yana,

Geriye yalnız kediler kalır, geceyi arayan.

Biz el ele yürürüz, sevgiyi paylaşarak,

Çiçek kokusu dolar sokaklara, huzurla sarar.

Her şey sessiz, sakin, gönüller dingin,

Geceyle birlikte düşlerimiz serinler.

Ekaterina Skar / Edebiyat Gazetesi / Haziran 2026 / Sayı 41