Aşk Ezgisi

Yaz ormanlarında esen rüzgâr gibi hafif ol...

Her yaprağı dans ettiren o esinti gibi...

Dağların doruklarını örten, gökyüzünden usulca süzülen kar gibi ol...

Gündüz denizi kadar berrak, yıldızlarla ışıldayan gökyüzü kadar duru ol...

Gecenin karanlığında yol gösteren ve yaşama ışık saçan bir güneş gibi ol...

Ruhun büyülü ormanlarında yankılanan bir aşk fısıltısı ol...

İlkbaharda çiçek açan badem ağacı gibi ol...

dallarında çiçekler taşıyan kiraz ağacı gibi

Dünyayı kokusuyla güzelleştiren bir nefes ol...

Yaşamın filizi ol...

Sevinçle büyüyen, taze dallarıyla ruhu yenileyen...

Ve aşkı söyleyen bir ezgi ol...

Nicola Mastroserio / Edebiyat Gazetesi / Haziran 2026 / Sayı 41

Sonsuz Aşkın Yaşayan Ateşi

Aranızda dürüst biri var mı?

Varsa!

Kendini tanıtsın...

Ve gözlerimin içine baksın...

Ve onda asla ölmeyen enginliği

tanıyacağım...

Yaratılmış Aşkı...

Yaratığı...

Ve ruhunu kucaklayacağım...

Ve gece gökyüzüne baktığımda...

Yıldızların ötesini göreceğim...

Sonsuz Aşkın yaşayan ateşini.

Nicola Mastroserio / Edebiyat Gazetesi / Kasım 2025 / Sayı 34

Nicola Mastroserio Yazdı: Aşkın Zirveleri

Ben ayıran kayayım... 

Varoluşun berrak sularında...

Ben fırtınalı bir deniz gecesindeki bir deniz feneriyim...

Ben parlayan aşkım.. 

Aşıkların gönüllerinin eternal zirvelerinde.

Nicola Mastroserio / Edebiyat Gazetesi / Haziran 2025 / Sayı 29

Nicola Mastroserio Yazdı: Ölümsüzlüğün Perdesi

Bir ölümsüzlük örtüsü 

Bizim aşkımızı tasarladı... 

Ruhun çiçekleri... 

Varoluşun genişlikleri... 

Ebediyeti inşa ettiler...

Nicola Mastroserio / Edebiyat Gazetesi / Mayıs 2025 / Sayı 28