Çürük Lanet

0
Çürük Lanet

Ben karanlık bir gölgenin hattat kenarıyım

Ben dereyim, yatağımdayım akışımdan hiçbir şey eksiltmeden - çılgın akışımda

Yaşayan ruhların, şeffaf arpların, yeminli sözleşmelerin-tutkuların işaretiyim.

Hiçliğin miktarı, hiçliğin içindeki varoluş, küçüldükçe çirkinleşen oyuncak bebek, büyülü

orman, güneşten sarkan palto...

Benim ecstasy'im kuduz bir mod! alaycı cümle sonları

Hamlığın ve canlılığın manifestosu… Berlin Duvarı…

Kazanıma insan-çocukları attım, mübarek ağaçları yaktım, nazar boncuklarını çıkardım.

Kafası karışmış iblisler dolaştı

Benimle kal, benimle kal gezgin aklım!

Eğilince içinden çıktığım fotoğraf oldum, uzuvlarımdan kan aktı.

Bir öğleden sonra parmaklarımı gölgeme yapıştırıyorum - lezzetli gölgem - tatlı

Acımasız merhametim, yakamda yuvarlak bıçağım, Ölü bir cennetteyim!

Çılgınca eğlenceli, boynumdaki kuş bağımlısı

Taşlar yatağımı kesti üşüdüm içeri girdim bıçak boynumda

Göğsüm kapandı, baştan çıkarıcı ışık gitti

Acının kimyasını ayırdım

Kafes kilitli, aklım başımdan gitti! Ey kırmızı ışık! benim şehrim bölündü

Son sapmam, çılgın bekaret

Aklımdaki o iğrenç lanet!


Binnaz Deniz YILDIZ / Edebiyat Gazetesi / Kasım 2026 / Sayı 46

Hiç yorum yok

Yorum Gönder

1932-2025 © Edebiyat Gazetesi
ISSN 2980-0447