Ma ev qertel berê spî bû?
Yan ji destpêkê ve tarî bû?
Baskên wî yên mezin li ezmanê vedibûn,
Sîya wan li ser nêçîrê ketibû.
Dema wî goşt bi hovîtî didirand,
Ma wî ji dilovaniyê hêsirek barand?
Gava wî li çavên nêçîrê dinihêrî,
Ma dilê wî jî di hundir de teng dibû?
Dirinde ye — dîlê şert û mercan e,
Di nav derdan de maye bêderman.
Gava wî xwe di neynikê de dît,
Ma wî xwe pejirand, yan ji xwe revî?
Ger baskên wî yên spî bi xwînê pîs bibin,
Ma spîbûna wî di tarîtiyê de winda dibe?
Paqijikirina perên reş ne hêsan e,
Dema dilê wî şevê qebûl kir.
Ma ev qertel qet spî bû?
Yan spîbûna wî tenê xewn bû?
Ekaterina Skar / Edebiyat Gazetesi / Ağustos 2026 / Sayı 43

Türkiye’nin aylık tek Edebiyat Gazetesi, öykü, deneme, yazı, şiir ve söyleşilere yer vermektedir.
Hiç yorum yok
Yorum Gönder