Evin ışıkla dolardı,
yüreğin sıcak kalırdı.
Ben her soruna yanıtken,
sen aynama can olurdun ben.
Yükünü senden alırdım,
omzuna kanat sarardım.
“Bırakmam” derdim içten —
bu söz değil, kalbimden.
Sahip olduğun her şeyi
sevgiyle korurdum seni.
Kaderleri bir öze dizer,
mutluluğa yol açardım — yeter.
Hangi yoldan geçsem senle,
elini tutar yürürdüm zevkle.
Tek bildiğim: yanımda olman —
bir bakışla doğan aşkın anlamı olan.
Ekaterina Skar / Edebiyat Gazetesi / Ocak 2026 / Sayı 36

Türkiye’nin aylık tek Edebiyat Gazetesi, öykü, deneme, yazı, şiir ve söyleşilere yer vermektedir.
Hiç yorum yok
Yorum Gönder