İnsan Nereye Gider

öpmeden çiçeğini koklamadan

bağrına basmadan henüz 

için için tutuşup yanarak 

insan nereye gider

canının yarısını bırakarak 

ölümün kutsal çağında

kısalır ayakların

dönüp uzun uzun bakarsın

bıraksalar darmadağın aşkını

yeniden yaratacaksın 

insan nereye gider 

hasret kurşunu ile yaşayarak 

sarılmak istersin delice 

güzeller güzeli zeytin ağacına 

kurban olursun havasına suyuna 

yememiş içmemişsindir hani

var etmişsindir yokluktan

sonra yer yerinden oynar 

sökülürsün kökünden 

insan nereye gider 

aziz toprağından koparak

kıpır kıpır 

bir özgürlüğe uyanırsın

güller açmıştır yüzünde 

gökyüzü 

her zamankinden daha afilidir

türküler söylersin geleceğe dair 

çoğalır sevginin dili

birleşir umutla eller

insan nereye gider 

barış tohumları ekilmişken henüz 

koparsın birer birer dalından 

meçhule mültecidir ömrün

sığamazsın yeryüzüne

insan nereye gider 

bombalar ve savaşlar içinde

Fazlı Humar / Edebiyat Gazetesi / Nisan 2026 / Sayı 39