Sophia Jamali Soufi Yazdı: Nisyan

Geç kaldım

geç …

Işıkların

hiç kimsenin adına yanmadığı yere

Gidiş sesinin

sokaklarda

sustuğu yere

Bin penceresiz kışın ardından

eller hâlâ selâm vermek için açık

ama daha soğuk dünya

cevap vermez artık

Tüm vaatler

birer birer

unutuluşun karına dönüştü

eskimiş yılların omuzlarında

Ben, umudun

son nefesinde

son tohumunda

söndüğü bir yerden geliyorum

Ve gölgeler

ışıktan şüphe duyar

Karanlığa hoş geldin

ışığı hiç hatırlamayan gözlerle

ve dudaklarında bir isimle

hangi sese yaşamalı olduğunu bilmeyen

Benim içimde

zaman öldü

sen henüz gelmeden önce …

Sophia Jamali Soufi / Edebiyat Gazetesi / Ocak 2026 / Sayı 36