KADIN…
Kadın
gözlerini aynadan çevirdiğinde
memleketini gördü.
Askeri olmayan işgallerin
boyadığı tırnaklarına baktı,
çingene pembesi rujunun tadı acıdı bir anda
yutkundu kan kokusu sardı yatak odasını
ayağa kalktı, pencereyi açtı
hava; kocasından da ağırdı.
Dışarı çıktı, yürüdü
alacakaranlığın sardığı şehrin caddelerinde
tanıdık bir şeyler aradı, tanıdık bir ses
bir dost belki!
Yürüdü, bilinmez şafağına memleketinin…
Memleket işgal altında…
Cem YAĞCIOĞLU
