Yayın İlkeleri...

Hayalin Hilal Evresi (Ek)

 

İğde çiçeğine bağlananmış adak…

Ülger yıldızına yakılmış,

türk(ü)ler kadar uzak…

Sevgiyi –haz-da yaşayan…

Ve aşkı –an-da sayan...

Mukadderi haz/an olanlar için.

  

                ...

 

Birbirlerine karşı.

Hayal ve yalan olanlar;

Saygı kırığındadırlar.

Vuslat ihtimalsizdir...

Geniş zaman kipinde kutsayıp, olmazlığı;

sevginin gerçeğini doğruladılar;

-hüzün- d/oldular…

 

 

Aşk/a/ saldı devinim..

Sevgi seliydi evrilim..

Kusursuzda takıldılar.

Saçmaydılar!

A ş k ın yalanı,

sevginin kıtlığındaydılar..

Geriye kalan;

Anlamın yitimiydi ey sevdiğim !

 

Aşk/a dalıp kazandılar (!)

Hayal ve yalandılar.

Yoktular, yoktaydılar.

Aslında yokluktaydılar.

Dayanılmaza karşı savaştılar...

D/ayandılar !

Karşılaştılar, karıştılar...

Ve sustular,

 bir ‘Mayıs’ alaca şafağı..

 

Gayri, hayalin rengi kızılca kıyamettir..

‘hilal’in, zehir yeşili.

Kavuş(ul)mazlık;

yağmur sonu açan ebemkuşağıdır..

Yalanın rengi zifir siyah;

Hayal mavisi bitimine benzer sevgi/li !..

 

 

Aslolan,

'Aydolu' görmekmiş,

‘hilal’ imgesi; çeyrekin hoş yalanı..

Ey -hayal olanım;

bütünün,

hüzünlere saldı tümel zamanı !

 

                     ///

 

İğde çiçeğine bağlanan adak…

Ülger yıldızına yakılmış,

türk(ü)ler kadar uzak…

Sevgiyi –haz-da yaşayan…

Ve aşkı –an-da sayan...

Mukadderi haz/an olanlar için.

               

 

 

Göktürkmen

Ahmet Kutlu Ayyüce